Gramatyki możemy uczyć w dwojaki sposób – dedukcyjny i indukcyjny. Z pierwszym miałam najczęściej do czynienia jako uczennica. W centrum tej metody stoi nauczyciel, objaśniający daną regułę gramatyczną, która później ćwiczona jest na przykładach.
Jako nauczycielka staram się jednak pracować metodą indukcyjną, kiedy to uczeń poprzez kontekst i odkrycie sam dociera do reguły. O ile większa jest wtedy radość, gdy wiemy, że sami na coś wpadliśmy! Ale to nie jedyny plus – odkrywając, lepiej zapamiętujemy.
Mogą to potwierdzić uczniowie klasy IV i V, którzy stali się dzisiaj odkrywcami koniugacji czasownika w liczbie pojedynczej oraz zaimków dzierżawczych.
Dzięki kolorom, uczniowie bez wcześniejszej wiedzy mogli odkryć końcówki czasownika dla poszczególnych zaimków osobowych. Wymieniając jedynie temat czasownika bez końcówki, byli w stanie odmienić każdy regularny czasownik.
A co zrobić, kiedy chcemy, aby reguła znalazła się w zeszytach, ale bez straty czasu na przepisywanie z tablicy albo czekanie, aż wszyscy znajdą kleje i wkleją karteczki z notatką do zeszytu? Polecam notatki-wklejki na papierze samoprzylepnym. „Instalacja” zajmuje chwilę, a i frajda jakaś większa – w końcu które z dzieci nie lubi naklejek?
Dzisiejszy dzień zaowocował w odkrycie jeszcze jednego zagadnienia gramatycznego, a mianowicie zaimka dzierżawczego, tym razem w klasie V.
(Materiał stworzony w Kreatorze na platformie printoteka.pl)
Domino – niby nic nadzwyczajnego. Zazwyczaj pojawia się jednak jako utrwalenie poznanego słownictwa lub tematu gramatycznego. U nas pojawiło się dzisiaj na samym początku lekcji. Dzieciaki ułożyły wspólnie domino, sugerując się poznanymi już zaimkami osobowymi i ilustracjami zwierząt. Po ukończeniu zadania przeanalizowali niekrótkiego węża wyrazowego i odkryli, kiedy zaimki otrzymują końcówkę „-e”.
Metoda indukcyjna zajmuje może nieco więcej czasu niż wykładanie gramatyki, jednak jej zalety są nieocenione. Polecam! – Ania Ząbecka :)
