Kiedy uczeń staje się nauczycielem…

Lekcja 34
Temat: Omówienie i poprawa pracy klasowej.

Co myśli uczeń?
„Aha, czyli znów poprawiamy błędy, przepisujemy zdania w poprawnej wersji do zeszytu, nauczyciel(ka) się denerwuje, że nie wszyscy zaliczyli tak dobrze, jak powinni. Mnie też nie poszło, tak jak chciałem/łam” – głównie negatywne emocje (pomijając uczniów z bardzo dobrym wynikiem – ci się cieszą, bo mają na jakiś czas wolne).

A gdyby tak odwrócić role i uwolnić ucznia od schematu: poprawa —> ktoś będzie „wytykał” moje błędy? Z klasą VI podczas dzisiejszego omówienia pracy klasowej uśmialiśmy się, jak nigdy :) aż muszę się podzielić.
Jak wiadomo, człowiek uczy się na błędach. Najlepiej, gdyby były to błędy cudze, a już idealnie – nauczyciela. Można się wtedy zemścić za lata poprawiania, korygowania i marudzenia :)

Podczas sprawdzania kolejnej pracy klasowej z czasu przeszłego Perfekt wpadłam na pomysł, żeby wcielić się w rolę ucznia, napisać klasówkę z „kilkoma” błędami, a następnie podczas ewaluacji na lekcji pozwolić uczniom wcielić się w moją rolę i dać im poczuć tę frajdę jaką jest ocena prac klasowych. Nawet nie przypuszczałam, jaką radość im to sprawi. Nie musiałam ich długo namawiać, a na każdej z ławek leżał już kolorowy długopis i już dawno nie widziałam smutku w oczach dzieci, gdy zadzwonił dzwonek na przerwę. Uczniowie, którzy nie zdążyli wystawić mi oceny w trakcie lekcji (przekonali się w końcu, ile pracy dodatkowej ma nauczyciel), pytali, czy mogą zrobić to na przerwie! Balsam dla serca nauczyciela…

Kiedy zebrałam wszystkie prace, nie mogłam się powstrzymać od śmiechu. Zobaczcie sami.

Uczniowie nawet pewnie nie zauważyli, że wykonali spory kawałek pracy i powtórzyli materiał. A ile korzyści dodatkowych udało się osiągnąć! Nauczyli się empatii i zrozumienia pracy innych, a przy tym spędzili miło i śmiesznie lekcję. Wszyscy od razu wskoczyli w rolę i zaczęli do mnie mówić po „nauczycielskiemu”, co było przezabawne!

Pracę klasową stworzyłam do czasowników nieregularnych z podręcznika Und so weiter VI. Gdyby ktoś był zainteresowany, można ją pobrać tutaj.
Wersja bez luk

Modulator głosu (Voice changer) jako motywacja do mówienia na zajęciach języka obcego

Jak zachęcić nawet najbardziej małomównego ucznia do wypowiedzi w języku obcym? Sprawić, aby mówienie nie było stresujące, a atrakcyjne i przyjemne.

Od jakiegoś czasu miałam zainstalowaną aplikację „Voice changer with effects”. Pobawiłam się tym narzędziem kilka razy i jakoś o nim zapomniałam. Kiedy omawialiśmy z klasą IV ostatni temat z pierwszego rozdziału podręcznika „Mach mit 1 neu” i zobaczyłam towarzyszące tej lekcji roboty, od razu pomyślałam – to jest ten moment.

Zwłaszcza po zobaczeniu jednego z zadań – zaprogramuj swojego robota. Zamieniłam zwykłe ćwiczenie na wypowiedź ustną w emocjonującą zabawę modulacją głosu.

W aplikacji mamy możliwość nagrania swoich wypowiedzi i odsłuchania ich w zmodyfikowanej wersji – od szalonej wiewiórki poprzez demona aż po… robota! Strzał w dziesiątkę :)

Dzieciaki miały niesamowitą frajdę – każdy chciał spróbować nagrać kilka zdań o sobie, by potem odsłuchać robotyczną wersję siebie.

Posłuchajcie, jakie efekty można osiągnąć:

robot i big robot